Recenzja Paola Gampo „Ardea”
Świat nie został stworzony po to, by go posiadać. Został nam tylko powierzony. Ardea całe życie była bronią. Wojowniczką, która nie cofa się przed rozkazem, zaprowadzając porządek krwią i strachem. Teraz, gdy odzyskała wolność, los daje jej szansę, by zrozumiała, kim jest naprawdę — albo kim chciałaby się stać. Świat jednak nie jest już taki jak dawniej. Po śmierci Czarnego Kruka równowaga nie powróciła. Ze strasznych czynów powstały istoty, których nie da się pokonać ani magią, ani stalą. Każdy cios, każda próba przeciwstawienia się im tylko pogłębiają chaos. Aythya wie już, że tamto zwycięstwo to dopiero początek. Zdobywanie energii nie ocaliło świata, lecz zapoczątkowało jego upadek. Gdy potwory zaczynają pożerać wszystko, co żywe, dawni sojusznicy stają naprzeciw siebie. Miłość miesza się z poczuciem winy. Zaufanie przeradza się w lęk i niepewność. A ci, którzy przetrwali wcześniejsze bitwy, muszą zmierzyć się z pytaniem, którego dotąd nawet sobie nie zadawali: na jakich ...
