Recenzja Michael Moorcock „Elryk z Melniboné ”

 Mroczna opowieść fantasy, w której bohater o niezwykłych mocach próbuje ocalić przed zagładą rozpadający się świat starego imperium.
Oto niezwykłe przygody Elryka, ostatniego cesarza imperium Melniboné, oraz jego rozumnego wampirycznego miecza, Zwiastuna Burz, który potrafi wysysać dusze i siłę pokonanych przeciwników. Potęga Melnibonian, starożytnej rasy władającej światem przez dziesięć tysięcy lat, chyli się ku upadkowi, atakowana przez sąsiadujące ze Smoczą Wyspą ludzkie królestwa. Zasiadający na Rubinowym Tronie Elryk to wyjątkowy bohater – choć o słabym ciele i uzależniony od narkotyków podtrzymujących jego siły witalne, to jednak dzięki odziedziczonym po przodkach mocom jest potężnym czarnoksiężnikiem potrafiącym przyzywać demony, władającym żywiołami i do tego korzysta z ciągłej pomocy Władców Chaosu. Białowłosy i szkarłatnoooki Elryk z Melniboné samotnie kroczy wśród światów multiwersum, budząc strach wśród wrogów i przyjaciół, rywalizując ze swym podłym kuzynem Yrkoonem o panowanie nad baśniową krainą.

 

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Rok wydania:  2024
Format: Książka
Liczba stron: 704
Cykl: Elryk Saga
Tom I

„Elryk z Melniboné ” to książka, która zaciekawiła mnie głównie z powodu intrygującego głównego bohatera, wcześniej nie miałam styczności z twórczością Michaela Moorocka, dlatego uznałam, że jest to dobry powód, aby to zmienić. Autor przenosi nas do dekadenckiej i pełnej przemocą krainy Melniboné, gdzie czarownicy żyją ramię w ramię ze smokami i demonami. Bardzo lubię taką mieszankę, miałam nadzieję, że ta historia mi się spodoba. W tej książce jest motyw zemsty, magii, złych bogów, różne płaszczyzny rzeczywistości, wybór między przeznaczeniem i wolną wolą. To historia człowieka pchniętego do władzy, której tak naprawdę nie chce, ale jest zdeterminowany, by ją utrzymać.

Głównym bohaterem książki autorstwa Michaela Moorocka pod tytułęm „Elryk z Melniboné ” jest  Elryk, który objął tron po śmierci ojca, próbuje wprowadzić reformy w swoim społeczeństwie, wywołuje tym wściekłość wśród „starej gwardii”, która postrzega go jako słabego nowicjusza i wichrzyciela. Elryk jest cynicznym i melancholijnym królem, urodzony, jako okaleczony albinos utrzymuje się przy życiu jedynie dzięki potężnym lekarstwom i miksturom. Zdaje sobie sprawę, że nie ma innego godnego następcy i od niego samego zależy przetrwanie jego niegdyś potężnego narodu. Kuzyn Elryka, Yyrkoon, nie ma cierpliwości do swojego fizycznie słabego krewnego i nieustannie knuje, by przejąć tron. Wielu poddanych wolałoby, aby tron Melniboné zajmował charyzmatyczny Yyrkoon, który wygląda i zachowuje się tak, jak przystało na przywódcę. Jest silny, zwinny i nacjonalistyczny i chce przywrócić Melniboné do dawnej świetności. Czy Elryk straci władzę? Czy Elryk powinien poświęcić swoje osobiste ideały, aby być przywódcą, którego żąda jego lud?

„Elryk z Melniboné ” to dzieło dające do myślenia, atrakcyjne dla tych, którzy chcą po prostu przeczytać dobrą historię o mieczu,i magii, walkach z demonami w podziemiach. Jednym z podstawowych wątków książki jest to, że Elryk zmaga się ze swoją tożsamością i miejscem w społeczeństwie, w którym nie czuje się do końca jak w domu, tak jak powinien. Styl Moorcocka jest bujny i liryczny, ale nie jest rozwlekły. Proza jest nasycona nutą melodramatu, bardzo dobrze sprawdza się w tego rodzaju opowieściach. Budowa świata jest wypełniona ciekawymi koncepcjami, które dodają narracji smaku. Postacie są jednowymiarowe, ponieważ są ustawionymi elementami dla sił wyższych igrających z ludzkim życiem. W wielkim planie wszechświata są to zasadniczo delikatne marionetki, z którymi bogowie mogą robić, co im się podoba, niezależnie od ilości śmierci i cierpienia, jakie to powoduje. „Elryk z Melniboné ” jest przepełniony efektownymi scenami akcji, sprawiają, że trudno się oderwać od lektury.

W s p ó ł p r a c a    r e k l a m ow a