Recenzja Ellis Hunter „Krwawe Przymierze”

 Stajesz do pojedynku albo giniesz.

Astrid wiedziała to od zawsze: w tym pojedynku przyjdzie jej zginąć. Jest ostatnią czarownicą z rodu Nachstern, spadkobierczynią tronu w królestwie Arturea, i jak głosi wielowiekowe Przymierze, musi stoczyć pojedynek z następcą tronu Vatry o Serce, źródło wszelkiej magii. Czas Astrid dobiegł właśnie końca: rusza na ziemie wroga, aby tam zmierzyć się z księciem Zryanem. On jest najpotężniejszym jeźdźcem smoków od stuleci, ona może liczyć jedynie na swojego magicznego towarzysza, eliksiry oraz przebiegłość. A więc przyjdzie jej zginąć, a razem z nią umrze wszelka nadzieja Arturei na pokonanie pustoszącej ziemie i zabijającej ludzi Zarazy.
W tym samym czasie na ziemiach smoczego królestwa wędrowna trupa dociera do stolicy. Z okazji pojedynku do Kamiennego Miasta przybywają tłumy gapiów i trupa ma nadzieję porządnie się tam obłowić. Wśród artystów jest Skylar, biegła w rzucaniu i żonglowaniu sztyletami. Dziewczyna nienawidzi rodziny królewskiej za wszelkie ich działania, nie mówiąc już o tym, że królewscy strażnicy zamordowali jej matkę.
Im bliżej pojedynku, tym bardziej splatają się losy Astrid i Skylar. Obie muszą zmierzyć się z dojrzewającą w Vatrze rebelią, własnymi demonami i wreszcie z tymi, których kochają najbardziej. Czy zdołają ocalić swój świat, czy przyjdzie im skazać go na zagładę?

 

Wydawnictwo: Hype
Rok wydania:  2026
Format: Książka
Liczba stron: 592
Cykl: Cursed Covenant
Tom I


Nie trzeba wiele, żeby wciągnąć mnie w świat pełen magii, ale zdecydowanie trudniej sprawić, żebym jeszcze długo po zakończeniu lektury wracała myślami do poznanych bohaterów i ich historii. Wystarczy kilka stron, by dać się porwać niebezpiecznym tajemnicom skrywanym przez królewskie rody i konfliktom, w których stawką jest znacznie więcej niż zwycięstwo jednostki. „Krwawe Przymierze” okazało się dla mnie bardzo udanym spotkaniem z romantasy, w którym magia, smoki i relacje między bohaterami tworzą naprawdę interesującą mieszankę. Najbardziej cenię różnorodność tej historii, wyraziste postacie i sposób, w jaki autorki połączyły osobiste dramaty z konfliktem obejmującym całe królestwa. 

Główną bohaterką książki autorstwa Ellis Hunter pod tytułem „Krwawe Przymierze” jest Astrid, młoda kobieta, na której barkach spoczywa znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Jest ostatnią przedstawicielką wiedźm z rodu Nachstern, a jej pochodzenie sprawia, że zostaje uwikłana w wydarzenia, które mogą odmienić los całego magicznego świata. W Arturei i Vatry nic nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Magia stanowi siłę, o którą toczy się bezwzględna walka, a Serce, będące jej źródłem, staje się przyczyną kolejnych niebezpieczeństw. Zgodnie z Przymierzem, musi wyruszyć zmierzyć się z księciem Zryanem, najpotężniejszym jeźdźcem smoków. Które wyjdzie z tego pojedynku cało? Czy Astrid ma jakieś szanse? 

 „Krwawe Przymierze” to historia o odpowiedzialności, zemście, lojalności i odwadze potrzebnej do zakwestionowania zasad, które od dawna uchodzą za niezmienne. Astrid jest związana z dziedzictwem, obowiązkiem i przyszłością swojego królestwa, natomiast Skylar nosi w sobie ból, który nie pozwala jej pogodzić się z tym, co spotkało ją i jej rodzinę. Każda z nich ma własne powody, by nie ufać światu, w którym przyszło jej żyć. Obie są zmuszone podejmować decyzje, których konsekwencje mogą okazać się nieodwracalne. Pochodzą z zupełnie różnych środowisk, ich historie zaczynają się ze sobą splatać, a ja z zainteresowaniem obserwowałam, jak osobiste doświadczenia mogą wpłynąć na wydarzenia rozgrywające się na znacznie większą skalę. Astrid od początku wzbudza sympatię swoją determinacją i poczuciem odpowiedzialności. Nie jest postacią pozbawioną obaw, nie zawsze wierzy we własne możliwości, a świadomość ciążącego na niej obowiązku potrafi ją przytłoczyć. Skylar jest natomiast bardziej impulsywna, bezpośrednia i nieustępliwa. Nie zamierza udawać, że wszystko jest w porządku, kiedy rzeczywistość wielokrotnie ją skrzywdziła. Jej gniew ma konkretne źródło, a niechęć do królewskiej rodziny jest czymś więcej niż chwilowym buntem. Skylar potrafi być trudna, czasami działa pod wpływem emocji, ale właśnie dzięki temu wydaje się autentyczna. Nie próbuje dopasowywać się do oczekiwań innych i konsekwentnie szuka własnej drogi. Ogromnym atutem „Krwawego Przymierza” jest wykreowany świat. Dwa królestwa, odmienne tradycje, różne sposoby korzystania z magii i stworzenia, które są nieodłączną częścią życia bohaterów, to wszystko sprawia, że uniwersum ma własny charakter. Szczególnie spodobał mi się pomysł na więź łączącą czarownice z chowańcami oraz jeźdźców ze smokami. Takie relacje dodają opowieści wyjątkowego uroku, ale mają też znaczenie dla emocjonalnej strony historii. 



W s p ó ł p r a c a    r e k l a m o w a

Komentarze

Popularne posty