Recenzja Monika Wawrzyńska „Wietrzny odpoczynek”

 NAJBARDZIEJ ZAKRĘCONA KSIĄŻKA KRÓLOWEJ KOMEDII FUNERALNYCH!

Pracownicy biura księgowego Kwity i Pity wyjeżdżają na południe Polski, żeby przeprowadzić audyt w hucie szkła. Jeden z magazynów huty sąsiaduje ze starym cmentarzem, co niespodziewanie ma wpływ na policzalność zasobów i poczytalność audytujących. A sama inwentaryzacja napotyka liczne trudności.
W drodze powrotnej Lidka otrzymuje wiadomość, w wyniku której cały team grzęźnie w środku lasu. To początek nieprzewidzianych zdarzeń. Zmuszą one Lidkę oraz pozostałych księgowych do zrewidowania planów nie tylko na nadchodzący rok, ale na całe życie.
Seria pogrzebów, tajemnicza zawartość trumny, świąteczny elf i Mikołaj, a przede wszystkim szalona i bardzo słodka miłość, to tylko część niespodzianek, które staną na drodze pracowników biura Kwity i Pity.
TA ABSURDALNIE ZABAWNA HISTORIA NADCHODZI I POMRUKUJE JAK ŚNIEŻNA BURZA! 

Wydawnictwo: Harde
Rok wydania:  2026
Format: Książka
Liczba stron:
Cykl: Śmierć i podatki
Tom III

Nie każdy autor potrafi tak połączyć codzienność z absurdem, by nawet najbardziej niecodzienne wydarzenia wydawały się częścią jednej wielkiej, szalonej układanki. Monice Wawrzyńskiej w „Wietrznym odpoczynku” udaje się to znakomicie. To książka, która wymyka się schematom, bawi się konwencją i udowadnia, że nawet wokół tematów kojarzących się raczej ze smutkiem i powagą można zbudować historię pełną komizmu, niespodzianek i zaskakującego ciepła. Podczas lektury nieraz łapałam się na tym, że trudno mi przewidzieć, w jakim kierunku tym razem podąży wyobraźnia autorki. I właśnie ta nieprzewidywalność okazała się jednym z największych atutów powieści.

Pracownicy biura księgowego Kwity i Pity wyjeżdżają na południe Polski, aby przeprowadzić audyt w hucie szkła. Zadanie jak każde inne, przynajmniej z perspektywy osób przyzwyczajonych do dokumentów, liczb i zawodowych obowiązków. Szybko okazuje się jednak, że rzeczywistość ma wobec nich zupełnie inne plany. Sąsiedztwo starego cmentarza sprawia, że służbowa rutyna zaczyna ustępować miejsca zdarzeniom, których nie sposób racjonalnie wpisać w żaden harmonogram. Lidka otrzymuje wiadomość komplikującą powrót do domu, sytuacja przybiera jeszcze bardziej nieoczekiwany obrót. Zamiast spokojnie zamknąć kolejny zawodowy rozdział, bohaterowie zostają wciągnięci w ciąg wydarzeń, który zmusi ich do spojrzenia na własne życie z zupełnie innej perspektywy.

„Wietrzny odpoczynek”  autorstwa Moniki Wawrzyńskiej to propozycja dla czytelników, którzy lubią, kiedy literatura wymyka się utartym schematom, a humor pojawia się tam, gdzie teoretycznie nikt nie powinien go szukać. To historia z charakterem, sporą dawką ironii i bohaterami, którym zdecydowanie nie można zazdrościć spokojnego życia. Monika Wawrzyńska nie próbuje na siłę uwiarygodniać każdego absurdalnego zdarzenia. Pozwala swoim bohaterom znaleźć się w sytuacjach, które w innych okolicznościach mogłyby wydawać się zupełnie niedorzeczne, i konsekwentnie prowadzi opowieść własnym rytmem. Nie wszystko musi być tu logiczne w codziennym, przyziemnym znaczeniu tego słowa. Ważniejsze są pomysł, dynamika i umiejętność wywołania reakcji u czytelnika. Ogromną rolę odgrywa również czarny humor. Śmierć, pogrzeby i cmentarne tajemnice to przecież tematy, które zwykle budzą respekt, smutek albo zwyczajny dyskomfort. Tutaj stają się punktem wyjścia do sytuacji pełnych ironii i komizmu. Co istotne, nie mam poczucia, że autorka śmieje się z samej tragedii czy ludzkiego cierpienia. Dużą zaletą książki „Wietrzny odpoczynek” jest dla mnie jej pomysłowość. Połączenie świata księgowości z funeralnymi tajemnicami brzmi dość nietypowo, ale właśnie ta niecodzienna mieszanka nadaje historii wyjątkowego smaku. Bohaterowie, którzy powinni skupiać się na liczbach, dokumentach i zawodowych zadaniach, muszą odnaleźć się w rzeczywistości, w której żadne zestawienie nie pomoże uporządkować sytuacji Życie po raz kolejny udowadnia, że nie da się go zamknąć w tabelkach, przewidzieć wszystkich konsekwencji ani przygotować się na każdą ewentualność.

 

W s p ó ł p r a c a    r e k l a m o w a